Ο Αρχοντοχωριάτης

Μέσα σε ένα πολύχρωμο παρελθόν, ένας μουσικός δάσκαλος, ένας χοροδιδάσκων και ο αλαζονικός κυρ-πατρώνης Ζουρντάιν συγκεντρώνονται σε μια μικρή αίθουσα για να συζητήσουν «την τέχνη». Το θέατρο ξεδιπλώνεται σαν φωνή μιας εποχής που συνδέει το μεγαλείο του πολιτισμού με τις καθημερινές ανησυχίες για χρήματα και φήμη, ενώ οι κωμικές αντιπαραθέσεις αποκαλύπτουν το πόσο εύθραυστη είναι η σύζευξη δημιουργίας και εμπορίου.

Ο διάλογος γεμίζει ευκαιριακές ατάκες, αμφιβολίες και σαρκασμούς για την αξία της αναγνώρισης, ενώ η παρουσία του «αρχοντοχωριατού» λειτουργεί ως σύμβολο της αστικού ντεγκρέ. Η κωμωδία, με την έντονη αίσθηση του χιούμορ και της κοινωνικής κριτικής, προσκαλεί τον ακροατή να σκεφτεί το τι σημαίνει πραγματική τέχνη όταν βρίσκεται μπροστά σε λογιστικά φύλλα και κοινωνικές ετικέτες.