Toen de duisternis dreigde...

In de gouden avondlucht van een uitgestrekte dennenwoud glijdt een klein beekje langs de heide, waar het jonge meisje Swanwitha voorzichtig haar verwondde hondje verzorgt. Haar witte gewaad, bekleed met rode, runenrijke franjes, verraadt een oude, verborgen religie die haar grootvader geheiligd heeft. Terwijl de stilte wordt onderbroken door het geritsel van bladeren, komen jager Unruoch en zijn speelse plagerijen langs de oever, en hun gesprek onthult een zorgvuldige afweging tussen oude heidense tradities en de dreiging van een machtige keizer die niets verzoent.

Plots verschijnt een geharnaste krijger, gehuld in zilvermalie en een imposante helm, die Swanwitha bevelen fluistert en haar grip op de onzekere toekomst test. Met de schaduw van een naderend conflict tegen de muren van Utrecht en het gevaar voor haar familie, staat ze op het kruispunt van persoonlijke zorg en een opkomende duisternis die het land bedreigt.