De zoon van Kazan

In een afgelegen woud, diep in een schemerige holte tussen omgewaaide bomen, wordt de jonge wolf‑welp Barebare – later Baree – geboren onder de zorg van zijn blinde moeder Wolvin. Zijn eerste indrukken van de wereld komen van de felgroene, brandende ogen van Kazan, een eenzame hond die af en toe langs de opening sluipt. Deze onverwachte blik vangen de nieuwsgierige geest van de welp, die langzaam de duisternis begint te doorgronden en een eerste sprankje vertrouwen vindt in de aanwezigheid van de vreemde bezoeker.

Naarmate Baree groter wordt, leert hij op onzekere poten te lopen, met takjes en mos als zijn eerste speelgoed, terwijl Wolvin hem beschermt tegen de gevaren van het woud. De moeder’s zachte likken en waarschuwende gegrom vormen een veilige cocon, maar de schaduwen van roofdieren en de onbekende wereld buiten de holte roepen een groeiende spanning op. De jonge wolf staat aan de rand van een avontuur waarin hij moet ontdekken wie hij werkelijk is en welke rol zijn afkomst in de wildernis zal spelen.